James-MacMillan-dagenZwolle

James MacMillan in Zwolle

Sir James MacMillan
Van 11-13 november is de Schotse componist en lekendominicaan Sir James MacMillan te gast voor een MacMillan muziekfestival in Zwolle. 

James Mac Millan is in Groot-Brittannië een vooraanstaand componist. Ook op het Europese vasteland raakt hij steeds meer bekend. In 2014 vond de première van zijn Lukaspassie plaats in het Concertgebouw Amsterdam. Ook voor kamerkoren en kerkmuziek is MacMillan van betekenis.

MacMillan is als kerkmusicus verbonden aan de Dominicaanse parochie in Glasgow en is lekendominicaan.

Op vrijdag 11 november geeft hij gastcolleges in het conservatorium in Zwolle.

Zaterdag 12 november krijgen vijf geoefende kamerkoren een masterclass-generale repetitie met de componist, waarin zijn werk centraal staat. ’s Avonds wordt dit gevolgd door een concert.

Zondagochtend 13 november: een viering in het klooster in het teken van muziek als voertuig van het heilige.

Een publieksinterview (collegetour) na de viering sluit het festival af.

Ter gelegenheid van het 800 jarig jubileum heeft MacMillan een compositie geschreven. Hij wil dit graag gedurende het festival ten gehore laten brengen door de deelnemers.

Media

Feestelijke editie van Greijdanus Klassiek

Greijdanus klassiek

Door: Kees Smits

17-3-2014 | Je zult maar jurylid zijn tijdens een examenconcert met zoveel enthousiaste en talentvolle medewerkers en zo’n betrokken publiek. Dat moet wel iets speciaals opleveren. Zoiets moet zaterdagavond de beide docenten van het ArtEZ Conservatorium zijn overkomen. Zij hadden tot taak Erik Korterink te beoordelen die zijn praktijkexamen Docent Muziek deed. Daartoe had Erik, muziekdocent aan het Greijdanus, het platform van het al jaren befaamde Greijdanus Klassiek gekozen.

Opgezet en tot grote hoogte gebracht door docent muziek Bert Duijst, die deze keer niet kon organiseren en dirigeren, maar wel aanwezig was. Op fijnzinnige wijze werd daar tijdens het concert een paar keer naar verwezen. Ook Toon Hagen moest helaas verstek laten gaan; hij doet elk jaar als gedreven begeleider belangrijk werk voor Greijdanus Klassiek.

Bij aanvang van het concert werd de processie deze keer voorafgegaan door indrukwekkende tonen op trompet. Het Schoolkoor kwam oplopen onder het zingen van het ‘Kyrie Eleison’. Aansluitend zong men het bekende, maar altijd ontroerende en indrukwekkend klinkende ‘Jesus bleibet meine Freude’ van Bach. Dit lied zou veel later op de avond een verrassende echo krijgen.

Inmiddels had het Kamerkoor (een selectie uit het Schoolkoor) zich in het koor van de kerk opgesteld en zong het prachtige ‘Sanctus’ van Schubert. Hoge noten werden feilloos gehaald, onder begeleiding van het al jaren meewerkende strijkkwartet Mariposa. Ook werd – a capella – Stainers’ ‘God so loved the World’ gebracht. Het geheel klonk verrassend helder.

Erik had niet alleen als taak alle koorstukken te dirigeren, hij begeleidde tevens een aantal instrumentale solisten. Allereerst Anouk Meijer op cello in ‘Prayer’ van Bloch. Anouk wist velen te ontroeren met haar prachtige, diepe spel. Later liet violiste Ester Potjes zich door Erik begeleiden in het aangrijpende ‘Kol Nidrei’ van Bruch, eveneens een werk met Joodse thema’s.

Ruth-Martine Keegstra bracht, begeleid door Mariposa,  zeer zuiver Vivaldi’s ‘Il gardellino’, terwijl Jan-Hans Mostert en Arjen Zomer een minder bekend werk voor quatremains speelden: een Spaanse dans van Moszkowski. Daarbij grapten ze even door vliegensvlug van diskant en baskant te wisselen.

De laatste solo werd verzorgd door Mannes Hofsink, die Toon Hagen verving. Hij speelde op het Schnitgerorgel het ‘Praeludium’ in G van Bach. Traditioneel was de opbrengst van de collecte bij de uitgang bestemd voor de restauratie van dit indrukwekkende orgel. Daarmee hoopt men in 2021 helemaal klaar te zijn, vertelde Wilbert Potjes, voorzitter van de Stichting Schnitgerorgel Zwolle.

De eerste grote verrassing van de avond was wat geprogrammeerd stond als ‘Time and thinking tame the strongest grief’ en ‘Immortal Bach’ (arrangement Knut Nystedt). Erik Korterink had het aangedurfd om met improvisatie bezig te gaan, zoals in het programmaboekje stond “een leuke uitdaging om je eigen muzikaliteit te laten zien”. Verder lezen we ter toelichting: “‘Time and thinking tame the strongest grief’ is een tekst van William Shakespeare. We geven een improvisatie over deze tekst aan de hand van een vastgelegd ritme. Het Bachkoraal dat erna komt sluit heel mooi aan op deze tekst. (…) misschien een wat vreemde tekst. (…) We kunnen het hier op aarde zo naar onze zin hebben, maar we mogen weten dat er straks een tijd komt waar het nog veel mooier zal zijn!” Dit alles werd gerealiseerd in een setting waarbij de koorleden verspreid stonden over een geroot oppervlak. Daarbij viel op te merken knap gebruik van de adem en een goede stembeheersing. Het klonk af en toe huiveringwekkend en van een schoonheid die menigeen na afloop prees.

Het tweede dat verraste was het ‘Gloria’ van Vivaldi waarvan het grootste gedeelte werd gezongen. De vaak korte stukken klonken zuiver en mooi afgewerkt. In afwisseling met koorstukken werden solo’s gezongen door de sopranen Lois Simmelink en Lisanne van der Steeg en de alt Anouk Meijer. Zij hadden het lef er te stáán en hun voorbereidingen nu te delen met het publiek. Grote klasse!

Ook hierbij tekende het Mariposakwartet voor de begeleiding, aangevuld door Katinka van Driezum (hobo) en twee oud-leerlingen van Greijdanus en Klaasjan de Groot (klavecimbel) en Jan Korterink (kistorgel).

Nadat er allerlei dankwoorden waren gezegd en bloemen uitgedeeld, klonk bij het aflopen van het koor zeer indrukwekkend: ‘God be with you till we meet again’. Daarbij zullen de examenleerlingen (en hun docenten) zich gerealiseerd hebben dat dit hun laatste Greijdanusconcert was…

De grootste verrassing was de uitlag van dit examen. De ArtEZ-docenten Docent Muziek Ab Sandbrink (hoofd opleiding) en Eugène van Boheemen (begeleider van Erik) spraken achtereenvolgens en prezen de inzet van zoveel leerlingen en hun dirigent die in betrekkelijk korte tijd tot zo’n resultaat waren gekomen. Ze bedankten ook de school en Bert Duijst die dit mede mogelijk hadden gemaakt. Tenslotte klonk, waar iedereen in feite op zat te wachten: “Erik is geslaagd… met een 9.” Spontaan zetten alle aanwezigen een door Egbert Lamberink gemaakt lied in op de melodie en zetting van Jesus bleibet meine Freude’.

Daarmee kwam een eind aan een hoogstaande muzikale avond. De uiteindelijke eer kwam niet toe aan musicerende leerlingen, begeleiders, dirigent(en) en anderen, maar aan Hem. Erik had het zelf zo opgeschreven met een citaat van Bach: “Het oogmerk en de diepste reden van ieder muziekstuk zou niets anders moeten zijn dan de glorie van God en de lafenis van de geest.” ‘Soli Deo Gloria’, aan God alleen de eer.

 

Koor en orkest van Greijdanus samen in concert

IMG_3719

Opbrengst collecte voor Filipijnen

Tekst: Kees Smits, kunstcoördinator

18 nov 2013 | Het gebeurt niet zo vaak dat Schoolkoor en -orkest samen optreden. Zaterdagavond 16 november is het zover. Enkele honderden leerlingen, familieleden en andere betrokkenen komen af op een concert in de Open Poort in Hattem. Er is een gevarieerd programma en bij tijden wordt een hoog niveau bereikt. Behalve afzonderlijk optreden, werken orkest en koor ook eenmalig samen in het indrukwekkende slotlied ‘Holy is the Lamb’.

Het Schoolkoor geeft als eerste z’n visitekaartje af. Het staat vanavond onder leiding van Erik Korterink. Hij vervangt momenteel Bert Duijst, de dirigent. Aan diens ziekte geeft Johan Knegt, manager van het koor tijdens de opening aandacht. Op dat moment heeft al ‘Beauty for brokenness’ geklonken, een lied van Graham Kendrick, bewerkt door… Bert Duijst. Dit lied is om nog een reden goed geprogrammeerd. Er zal deze avond – die als altijd gratis toegankelijk is – gecollecteerd worden voor de  getroffenen op de Filipijnen. Dan krijgen regels als “Shelter for fragile lives” en “God of the poor / Friend of the weak / Give us compassion we pray / Melt our cold hearts…” ineens een veel diepere betekenis. Het Schoolkoor neemt de draad op door twee blokjes van twee nummers te zingen. Daaronder het openingsnummer uit het ‘Gloria’ van Vivaldi. Je merkt dat het koor in korte tijd gewend is geraakt aan hun tijdelijk leider. De zo geprezen koorklank en samenhang is ook vanavond weer van goed niveau.

Er klinken verschillende koorsolo’s of geheel solistisch gebrachte nummers. ‘Das Veilchen’ van Mozart wordt op subtiele wijze door Loïs Simmelink vertolkt en even later zingt Lisanne van der Steeg zeer mooi ‘Ridente la calma’ van dezelfde componist. De vioolsolo van Talitha van de Weg klinkt intens; niet te verwonderen: de titel is ‘Schindler’s List’.

Orkest
Het wordt nu tijd voor het Schoolorkest. Bekende en onbekendere stukken worden ten gehore gebracht onder leiding van dirigent en muziekdocent Mark van Schooten. Hij staat nu ruim een jaar op de bok voor dit ooit door Aad Stevens opgerichte en onder Herman Weelink voortgezette orkest. Het is knap om in zo een korte tijd zoveel te bereiken met een symfonisch bedoeld ensemble. Met de bezetting is het nog wel eens stoeien en ook ondervindt men nadeel van de gestage doorstroming. Voor de aanwas worden elk jaar audities gehouden en die leveren dan vaak jonge spelers op. Dat verschillende ervaren leerlingen zowel in het koor zongen als in het orkest speelden, leverde voor beide winst op.

En zo worden toch maar klassiekers als de ‘New World Symphony’ (Dvorak) en ‘Sheherazade’ (Rimsky-Korsakov) neergezet. De laatste met een gedurfde solo van eerste violiste Geanne Woertink. Na ‘The Magnificent Seven’ uit de gelijknamige film klinkt nog de ‘Good old Can Can’ die de handen van het publiek, eerst aarzelend, op elkaar brengt.

Het Kamerkoor bestaat hoofdzakelijk uit muziekleerlingen van vwo 5 en 6. Dit koor brengt deze avond onder andere, a capella, het zeer zuiver en eerbiedig gezongen ‘Heilig, Heilig…’ (het Sanctus uit de ‘Deutsche Messe’ van Schubert). Ook nu dirigeert Erik Korterink.

We zien Ronne Timmerman, jarenlang koorlid en koperblazer, die nu als oud-leerling nog een keer meespeelt. En ja, hij is weer op beide plekken ‘bezig’. Ronne vindt dat bepaalde stukken beter kunnen, maar hij beleeft kennelijk veel plezier aan het samen muziek maken. Net als veel andere leerlingen. En dat is ook de meerwaarde van ‘naschoolse’ activiteiten als deze.

Voorbereiding
We spreken Tamara Schouten en vragen haar iets te vertellen over de korte voorbereidingstijd die het koor had en of er iets te merken was van verschillen tussen de dirigenten. “Het was wel even wennen aan het idee dat dit concert niet geleid zou worden door meneer Duijst (…) Meneer Korterink heeft de taak van het dirigeren van ons koor echt goed op zich genomen. Hierdoor hebben we toch een mooi concert kunnen neerzetten. Ik denk dat meneer Duijst wel trots zal zijn!”
Tamara vertelt ook: “Sommige stukken die we met meneer Duijst op een bepaalde manier hadden ingestudeerd, wilde meneer Korterink toch graag een beetje anders.” Dit schakelen vergde het een en ander van het koor. “Maar dat was zo opgelost,” aldus Tamara Schouten.

Boeiend concert Jubilate Deo in De Tabernakel

Geplaatst op 16 december 2012

Jubilate Deo

VAASSEN – In de Tabernakel in Vaassen vond zaterdagavond een bijzonder concert plaats. Het projectkoor Jubilate Deo uit Oene zong twee cantates van componist en dirigent Cor van Leeuwen, waarbij het koor werd begeleid door het kamerorkest d’ Accordo. De eerste van de twee cantates beleefde een première: het stuk werd dit jaar geschreven ter gelegenheid van het 70-jarig bestaan van het koor. Van Leeuwen schreef de cantate op teksten van Jesaja, en het was bijzonder boeiend om te horen hoe hij het publiek muzikaal meenam van dreiging en duisternis (Een volk dat in duisternis wandelt), via hoop (De nieuwe dag zal komen) naar een jubelend slotkoor (Jubel en juich!). Het orkest deed daarbij veel meer dan alleen het koor begeleiden.
In vaak lang uitgesponnen inleidingen werd letterlijk de toon gezet en daarbij benutte de componist de klankkleuren van de verschillende instrumenten (strijkers, fluit, klarinet en fagot) om de sfeer te tekenen.In de kerstcantate ‘Midden in de Winternacht’ werd het publiek ook uitgenodigd mee te zingen met het themalied, dat een aantal keren terugkeerde.

Rustgevend was de Pastorale waarin het orkest de landelijke sfeer van Efrata schilderde. Maar echt muisstil werd het in de kerk tijdens het intieme Maria’s Wiegelied dat alleen door de vrouwenstemmen werd gezongen. Zij werden in eerste instantie begeleid door de harp, en pas in de loop van het lied kwamen daar heel zacht de strijkers bij. Na een tussenspel, waarbij de harp verschillende instrumenten begeleidde, eindigde het Wiegelied in een fraai slotcouplet: ‘Maar morgen als je groot zal zijn, zal blijken wie je werk’ lijk bent: de Zoon van God.’

Met een staande ovatie bedankte het publiek de componist, het koor en het orkest.

Wie het concert heeft gemist heeft verschillende herkansingen: donderdagavond a.s. zingt het koor enkele delen uit de cantates tijdens de Sing-In in Epe. Zaterdag reizen koor en een aantal orkestleden af naar het Duitse Ohne, waar beide cantates worden gezongen. En ten slotte wordt het programma herhaald op kerstavond (24 december om 19.30 uur) in Oene. Aan dit laatste concert in het jubileumjaar van het koor zal ook het kinderkoor De Jonge Stem meewerken.